Tekst maat vergroten Tekst maat verkleinen Breng terug naar standaard maat
Medicatie en operatie
Inhoudsopgave
Medicatie en operatie
Zuurneutraliserende middelen
Maagzuurremmers
Maagwandbeschermers
Maagstimulerende medicatie
Diverse medicatie
Botox injectie
maagoperatie's
Maagstimulator
Alle pagina's

 

 

Welke medicijnen zijn er bij chronische maagklachten? En welke operaties zijn er mogelijk voordat je aan een voedingssonde of andere techniek moet geloven omdat je geen voldoende voeding via "de normale weg" binnen krijgt? Soms is het mogelijk de oorzaak van de klachten weg te nemen. Zoals bij een maagzweer, waarbij vaak de bacterie Helicobacter pylori met medicatie moet worden bestreden. Maar vaak gaat het helaas om symptoombestrijding en is een definitieve genezing niet mogelijk. Wel kan de symptoombestrijding klachten doen verminderen of zelfs verdwijnen.

 

 


 

Zuurneutraliserende middelen maken (het woord zegt het al) het maagzuur minder zuur, ze zorgen ervoor dat het zuur gebonden en geneutraliseerd wordt waardoor het geen kans heeft in de maagwand in te werken. Ze zijn verkrijgbaar in vloeibare vorm en in de vorm van kauwtabletten. De werkingsduur van deze medicatie is erg kort, na een halfuur tot een uur heeft de maag zoveel zuur geproduceerd dat de maaginhoud weer zuur is. Deze middelen zijn vaak zonder recept te verkrijgen, bekend is bijvoorbeeld Rennie.

 


 

Wanneer je heftiger klachten hebt waar de middelen die het zuur neutraliseren niet tegenop kunnen, kom je bij de maagzuurremmers uit. Deze medicatie is onder te verdelen in 2 soorten: H2-blokkers en protonpompremmers.

 

- H2-blokkers

De eerste, histamine2-receptorantagonisten (H2-blokkers) remmen de aanmaak van zuur in de maag. In deze medicatie zitten stoffen die de Histamine2-receptoren blokkeren. Deze receptoren bevinden zich op de cellen in de maag en produceren het zoutzuur. Deze middelen werken langer dan zuurneutraliserende middelen: ongeveer 8 tot 12 uur. Wel werken ze pas nadat ze in het bloed zijn opgenomen waardoor de werking pas begint op zijn vroegst na 30 à 45 minuten. H2-blokkers zijn beschikbaar in verschillende tabletvormen waaronder bruistabletten en tabletten die binnen enkele seconden op de tong smelten. Voorbeelden zijn cimetidine (merknaam Tagamet). Enige jaren later werd deze gevolgd door ranitidine (Zantac), famotidine (Pepcidin), nizatidine (Axid, Naxidine) en roxatidine (Roxit).

 

- Protonpompremmers

Werkt dit niet voldoende, dan kun je naar de tweede over gaan. Protonpompremmers blokkeren de aanvoer van waterstofionen (protonen, H+-atomen) die verantwoordelijk zijn voor de zuurgraad. Deze protonen worden aangestuurd door de protonpomp. Dit is een enzym die de protonen in de maag pompt. De protonpompremmer past precies in de opening van de protonpomp, waardoor deze wordt geblokkeerd. Hierdoor kan de pomp zijn functie van het aansturen van de ionen niet meer uitvoeren. Doordat deze protonpompremmers ingrijpen in de allerlaatste stap van de zuurproductie is het mogelijk om hiermee de zuurproductie volledig tot nul te reduceren. Deze medicatie remt de zuurproductie in de maag veel krachtiger dan de H2-blokkers doordat zij zich stapelen in de wandcellen van de maag en ze werken snel en lang, ongeveer 24 uur. Je hebt deze remmers in capsules en tabletvorm. De eerste protonpompremmer die geregistreerd werd, is omeprazol (Losec). Enkele jaren later kwamen hier lansoprazol (Prezal), pantoprazol (Pantozol) en rabeprazol (Pariet) bij, in het jaar 2000 esomeprazol (Nexium).

 

Bij beiden is het zo dat indien je stopt met de medicatie, je een periode in alle hevigheid last kunt krijgen van het zuur. Daarom kun je, indien je ermee dient te stoppen, ze het beste afbouwen en bijvoorbeeld als overbrugging tijdelijk een zuurneutraliserend middel gebruiken.

 

Mede gebruik gemaakt van de bron: Spreekuur Thuis

 


 

Ook wel Mucosa Protectiva (maagslijmvlies (mucus = slijm) beschermen (= protectie). Deze medicatie vormt een laagje over de maag- en darmwand (vooral daar waar het beschadigd is) waardoor ze het maagslijmvlies beschermen tegen de inwerking van maagzuur. Een voorbeeld is sucralfaat (Ulcogant), welke samen met eiwitten een beschermende laag vormt en de maag en slokdarm beschermen. De werking begint na ongeveer een half uur. Het is in de vorm van een drankje, een suspensie of granulaat in een zakje of een tablet verkrijgbaar.

 

 


 

In Nederland en België worden drie van deze middelen regelmatig voorgeschreven: metoclopramide (Primperan), domperidon (Motilium) en cisapride (Prepulsid). Ieder hebben ze hun eigen werking. Ze moeten alle drie 30 tot 45 minuten voor de maaltijden worden ingenomen.

 

- Metoclopramide

is te verkrijgen in tabletten, drank, injecties en zetpillen. Naast het bestrijden van misselijkheid (door een werking op bepaalde kernen in de hersenen) stimuleert het de bewegingen van de maag en het eerste deel van de darmen en versnelt de doorstroming van voedsel van de maag naar de darmen. De tabletten en drank beginnen na vijftien tot dertig minuten te werken, zetpillen werken iets trager. Ze hebben een werking van zes tot acht uur.

 

- Domperidon

is te verkrijgen in tabletten, zetpillen en drank. De uitwerking is hetzelfde als metoclopramide. Het helpt eveneens tegen misselijkheid (maar door middel van andere kernen in de hersenen) en stimuleert ook de bewegingen waardoor het de doorstroming versnelt.

 

- Cisapride

is alleen verkrijgbaar in een drank en wordt vooral toegepast bij kinderen tot drie jaar. Vroeger waren er ook tabletten en zetpillen, maar vanwege bijwerkingen zijn deze uit de handel genomen. Dit medicijn werkt alleen op de werking van het maag-darmkanaal en helpt niet bij misselijkheid.

 

 

Artsen schrijven erytromycine in uitzonderingsgevallen voor bij een gestoorde lediging van de maag, als andere middelen niet voldoende helpen.

 


 

Octreotide

Ten slotte heb je nog een medicijn wat onder andere gebruikt wordt bij het zeldzame syndroom van Zollinger-Ellison. Octreotide is sinds 1989 internationaal op de markt. Het is verkrijgbaar in injectievorm onder de merknamen Sandostatine en Sandostatine LAR en als het merkloze Octreotide. Octreotide zorgt ervoor dat de maagwand, darmwand, alvleesklier of een eventuele tumor niet het hormoon gastrine aanmaakt. Het gevolg is dat er minder maagzuur wordt geproduceert. Het kan bij sommige tumoren ook de groei vertragen.

 

Ook worden er wel antipsychotica en Prednison gegeven tegen ernstige misselijkheid en antidepressiva bij ernstige en langdurige maagklachten die op geen enkele andere manier bestreden kunnen worden.

 

 


 

Botox is niet alleen een "wondermiddel" tegen de tekenen van veroudering, in de medische wereld is het ook een goed middel bij bepaalde aandoeningen en klachten. De eerste medische toepassingen vonden plaats in de jaren ’50 van de twintigste eeuw. Botox is een afkorting van botuline toxine. Het is een stofje dat geproduceerd wordt door de bacterie Clostridium botulinum. Het hindert de aansturing van spieren en werkt hierdoor spierontspannend. Als injectie in de maag is het een veilige methode om misselijkheid, braken en buikpijn tegen te gaan. Het kan bijvoorbeeld in de kringspier (pylorus) van de maaguitgang worden gespoten om deze te ontspannen, indien de doorgang van voedsel tussen slokdarm en maag geblokkeerd zijn door spiersamentrekkingen. Dit wordt gedaan tijdens een gastroscopie door middel van meerdere kleine injecties. Het is geen permanente oplossing, de Botox werkt tijdelijk (ongeveer 3 maanden).

 

 


 

Er zijn verschillende operaties aan de maag mogelijk, we bespreken hier alleen diegene die relevant zijn voor deze website.

 

Vagotomie

Als eerste de vagotomie. Hierbij worden bepaalde zenuwvertakkingen die naar de maag lopen (de nervus vagus) geheel of gedeeltelijk doorgesneden zodat de zuurproductie stopt. Gelukkig wordt deze techniek dankzij de ontwikkeling van verschillende soorten maagzuurremmers tegenwoordig bijna niet meer toegepast. (Bron afbeelding: Het boek "Chirurgie" door J.T.E. de Jong)

Pyloroplastiek

Een gestoorde maaglediging kan soms worden behandeld door het maagklepje (maagportier of pylorus) wijder te maken. De meest gebruikte methode hiervoor is die van Heineke-Mikulicz, waarbij de pylorus in de lengterichting wordt opengesneden en vervolgens in dwarse richting weer wordt gesloten. (Bron afbeelding: Het boek "Chirurgie" door J.T.E. de Jong)

Gastro enterostomie

Wanneer de sluitspier (pylorus) van de maag niet goed meer functioneert of er een obstructie is, kan er een deel van de dunne darm zijdelings op de maag worden gehecht. Door een opening in de maag en dunne darm wordt een omleiding naar de dunne darm gecreëerd. Een nieuwe kunstmatige verbinding tussen maag en dunne darm waardoor het voedsel rechtstreeks vanuit de maag in de dunne darm stroomt. (Bron afbeelding: Het boek "Chirurgie" door J.T.E. de Jong)

 

 


 

Een maagstimulator (Gastro-elektrische stimulatie (GES) -therapie) kan helpen wanneer de maag niet of niet goed het eten verteerd en wordt vooral geplaatst om misselijkheid en braken tegen te gaan. Bij deze techniek worden twee elektroden geïmplanteerd in de wand van de maag. Deze twee elektroden worden aangesloten op een voedingsbron en een regelaar (de neurostimulator) ter grootte van een stopwatch, die onder de huid wordt aangebracht (meestal wat lager in de buik).

 

Elektrische pulsen

Het apparaat geeft licht elektrische pulsen aan je maag wat de maag stimuleert in het verteren van voedsel. Natuurlijke elektrische signalen zijn betrokken bij de werking van de maag; de theorie achter deze behandeling is dat de stimulatie van de elektrodes helpt bij het herstellen van de normale werking van de Vagus zenuw. De elektrische pulsen stimuleren de zenuwen en kleine spieren onderin de maag.

 

Uiteenlopende resultaten

Je ziet uiteenlopende resultaten; bij de ene persoon werkt deze stimulator heel erg goed, terwijl de ander niet veel verschil merkt. Hij wordt onder algehele narcose aangebracht en daarna zal de maagstimulator goed moeten worden ingesteld wat gebeurd met behulp van een handheld computer. Op deze manier kan hij ook, zonder een operatie, worden uitgezet. De neurostimulator moet worden vervangen indien hij leeg is. Hij gaat gegarandeerd 5 jaar mee, maar de praktijk heeft al 8-10 jaar uitgewezen.

 

Waar je op moet letten

Detectiepoortjes kunnen de werking van de stimulator beïnvloeden. Ook zijn er bepaalde medische onderzoeken die je met een neurostimulator niet meer mag ondergaan, zoals een MRI. Voorzorgsmaatregelen zijn nodig bij het passeren van beveiligingsapparatuur op luchthavens, de (metaal) detectiepoort kan namelijk een alarm afgeven.

 

 

Laatst aangepast op dinsdag 12 november 2013 16:34